اوراق بهادار ابزارهای مالی قابل معامله‌ای هستند که حق مشخصی به دارنده خود می‌دهند؛ برای مثال سهمی از مالکیت یک شرکت یا حق دریافت اصل وام به همراه سود آن. شرکت‌ها و دولت‌ها برای تأمین سرمایه این اوراق را منتشر می‌کنند و پس از آن، این اوراق در بورس‌های اوراق بهادار یا خارج از بورس خرید و فروش می‌شوند و قیمت آن‌ها بر اساس عرضه و تقاضا تعیین می‌شود. نمونه‌های کلاسیک آن سهام، اوراق قرضه و واحدهای صندوق‌های سرمایه‌گذاری هستند.
این بخش این اصطلاح را در معنای گسترده به کار می‌برد. افزون بر اوراق بهادار کلاسیک، ابزارها و بازارهایی را نیز پوشش می‌دهد که از نظر حقوقی به معنای دقیق اوراق بهادار نیستند، اما در معامله‌گری نقشی محوری دارند: مشتقات مانند قراردادهای آتی، اختیار معامله و CFDها که ارزش آن‌ها از یک دارایی پایه مشتق می‌شود، و همچنین ارزهای خارجی و کالاهایی مانند نفت، فلزات و محصولات کشاورزی.
هر مدخل توضیح می‌دهد که یک ابزار چیست، چگونه کار می‌کند و چرا برای سرمایه‌گذاران و معامله‌گران اهمیت دارد. برای معامله‌گران فارکس و CFD، مدخل‌های CFD و ارز خارجی نقطه شروع مناسبی هستند، زیرا اهرم، مارجین و ریسک‌های مرتبط را نیز توضیح می‌دهند. این فهرست کامل نیست.