هجینگ (پوشش ریسک)

هجینگ (Hedging) برای محافظت از یک موقعیت در بازار در برابر حرکات نامطلوب قیمت به کار می‌رود. ایده این است که پوزیشنی جبرانی گرفته شود که ارزش آن در جهت مخالف حرکت می‌کند تا زیان‌های یک طرف دست‌کم تا حدی با سودهای طرف دیگر جبران شود.

هجینگ چگونه کار می‌کند

برای مثال، یک مدیر صندوق می‌تواند پرتفوی خود را در برابر اصلاح بازارهای سهام پوشش دهد؛ به این صورت که در مشتقات مناسب مانند قراردادهای آتی، پوزیشن فروش می‌گیرد. اگر قیمت سهام کاهش یابد، زیان پوزیشن‌های سهام با سود پوزیشن‌های فروش در بازار آتی جبران می‌شود.

مثال: صندوقی سهام آمریکایی به ارزش 1,000,000 دلار در اختیار دارد و قراردادهای آتی شاخص سهام را تقریباً به همین ارزش می‌فروشد. اگر بازار 10 درصد افت کند و پرتفوی همگام با آن حرکت کند، سهام حدود 100,000 دلار زیان می‌کنند، در حالی که پوزیشن فروش در قراردادهای آتی حدود 100,000 دلار سود می‌کند.

شرکت‌ها نیز به همین شیوه از هجینگ برای مدیریت ریسک‌های تجاری استفاده می‌کنند. برای نمونه، شرکت‌های هواپیمایی می‌توانند با هجینگ از طریق قراردادهای آتی نفت، قیمت پایین سوخت را تثبیت کنند و برنامه‌ریزی مطمئن‌تری داشته باشند. صادرکنندگان و واردکنندگان نیز با قراردادهای پیمان آتی ارزی (Forward) یا قراردادهای آتی ارز، خود را در برابر نوسانات نرخ ارز محافظت می‌کنند.

مزایا و محدودیت‌ها

هجینگ ریسک را کاهش می‌دهد، اما رایگان نیست. این کار هزینه‌هایی مانند کارمزد، اسپرد یا پرمیوم اختیار معامله دارد و نه‌تنها زیان‌ها، بلکه سودهای احتمالی را نیز محدود می‌کند: اگر قیمت‌ها به‌جای کاهش افزایش یابند، سود پوزیشن پوشش‌داده‌شده تا حد زیادی با زیان پوزیشن هج خنثی می‌شود. علاوه بر این، هج به‌ندرت به‌طور کامل کار می‌کند، زیرا پوزیشن اصلی و ابزار پوشش ریسک به‌ندرت دقیقاً همگام با هم حرکت می‌کنند.

هجینگ در برابر ایمن‌سازی پوزیشن

هجینگ در این معنا به محافظت از پرتفوی یا ریسک‌های تجاری با یک پوزیشن جبرانی، معمولاً در مشتقات، اشاره دارد. در مقابل، ایمن‌سازی پوزیشن رویکرد محدودتری است که در آن از یک معامله باز منفرد محافظت می‌شود؛ برای مثال با فروش بخشی از پوزیشن یا انتقال حد ضرر به قیمت ورود.