اندیکاتور MACD

اندیکاتور MACD (مخفف Moving Average Convergence Divergence به معنای همگرایی و واگرایی میانگین متحرک) یک اندیکاتور مومنتوم است که دور شدن (واگرایی) و نزدیک شدن (همگرایی) دو میانگین متحرک نمایی را دنبال می‌کند. از این رو می‌توان از آن برای شناسایی بازگشت روند و نیز تغییر در قدرت روند استفاده کرد. MACD در اواخر دهه 1970 توسط جرالد اپل (Gerald Appel) معرفی شد و یکی از پرکاربردترین اندیکاتورهای تحلیل تکنیکال است.

نحوه محاسبه MACD

این اندیکاتور از سه جزء تشکیل شده است:

• خط MACD: اختلاف میان یک میانگین متحرک نمایی (EMA) سریع‌تر و یک EMA کندتر، با تنظیمات استاندارد 12 و 26 دوره.
• خط سیگنال: میانگین متحرک نمایی 9 دوره‌ای از خط MACD.
• هیستوگرام: اختلاف میان خط MACD و خط سیگنال که به صورت میله‌هایی نمایش داده می‌شود.

مثال: اگر میانگین متحرک نمایی 12 روزه یک سهم 108 دلار و میانگین متحرک نمایی 26 روزه آن 105 دلار باشد، خط MACD مقدار مثبت 3 را نشان می‌دهد. مقدار مثبت یعنی میانگین کوتاه‌مدت بالاتر از میانگین بلندمدت قرار دارد و مومنتوم رو به بالاست. اگر فاصله میان دو میانگین کم شود، MACD به سمت صفر پایین می‌آید؛ نشانه‌ای از اینکه مومنتوم صعودی در حال تضعیف است.

اهمیت MACD برای معامله‌گران

معامله‌گران عمدتاً به سه نوع سیگنال توجه می‌کنند: عبور خط MACD از بالا یا پایین خط سیگنال، عبور MACD از خط صفر و واگرایی‌ها؛ برای مثال زمانی که قیمت سقف جدیدی ثبت می‌کند اما MACD چنین نمی‌کند. چنین واگرایی‌هایی می‌توانند هشداری زودهنگام برای بازگشت احتمالی روند باشند. از آنجا که MACD بر پایه میانگین‌های متحرک است، با تأخیر نسبت به قیمت حرکت می‌کند و در بازارهای خنثی ممکن است سیگنال‌های نادرست زیادی تولید کند. به همین دلیل اغلب آن را با اندیکاتورهای دیگری مانند RSI ترکیب می‌کنند.